प्रिय नन्दिता !
नालापानीको सहादत हुँदै
म फर्केर आएको छु ।
हो ! तिम्रो लागि फर्केर आएको छु ।
तिमीलाई थाहा होला
सहादतको पूर्व सन्ध्यामा भनेको थिए नि ?
तिम्रो विकल्प भनेको तिमी नै हौ ।
त्यसबेला लाडिएर भनेकी थियौ नि ?
मेरो विकल्प पनि खोजिसकेको ?
ती तिम्रा शब्दहरू अझै बिर्सिएको छैन ।
हो ! बुझेऊ अझै बिर्सेको छैन ।
त्यसबेला म सहादतको बर्को ओढिरहेको थिए ।
तिमी अचेत भएर लडिरहेकी थियौ ।
तिमीले मलाई उछिनेर
सहादत भएको पत्तै भएन ।
प्रिय ! मलाई माफ गर !
फेरि पनि मलाई माफ गर !
देशले बलिदान मागिरहन्छ ।
आफूलाई देशभित्र अटाएर
नालीपानी हाम्रो गौरव
जो अतित बोलिरहेको हुन्छ ।
प्रिय नन्दिता !
तिम्रो चाहनाको थलोमा उभिएर
मलाई गर्व छ, तिम्रो आगमनमा
मलाई गर्व छ, तिम्रो समर्पणमा
मलाई विश्वास छ ।
ब्रह्माण्डको क्रम उपक्रममा
हामी फैलिन्छौँ
हामी फेरि फर्कन्छौँ
हामी फेरि उठ्छौँ ।
हाम्रो स्वाभिमान उठाउँदै
हो ! हामी फेरि उठ्ने छौँ ।


















फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया