इटहरीको ऐतिहासिक धरोहर

ललितपुर - ललितपुर –  तपाईंलाई यो घर – – ऋतु आसीक
काठै–काठले भरिएको घर लाग्न सक्छ ।
हो ! यो काठैकाठले निर्माण गरिएको छ ।
महेश्वर झोडाका बासिन्दाहरूद्वारा
यो उपहारमा दिइएको थियो ।
तत्कालीन महेश्वर झोडाबासीद्वारा
स्नेहको प्रतीकको रूपमा ठिङ्ग उभिएको थियो ।
यो तत्कालीन इटहरीको स्पन्दन थियो ।
तत्कालीन इटहरीको गहना थियो ।
तत्कालीन समाजको द्योतक थियो ।
महेश्वर झोडाका प्रिय बासिन्दाहरूद्वारा
महेश्वर सुब्बालाई लगाइएको
स्नेहको साइनो प्रारूप थियो ।

सयकडौँ परिवारको
हातमुख जोड्नेहरूद्वारा
आफ्ना–आफ्ना गोरु गाडीमा
सखुवाका अग्ला–अग्ला रुख बोकेर
महेश्वर सुब्बा परिवारका लागि
मायाको उत्प्रेरकको साइनो थियो ।
महेश्वर झोडाबासीद्वारा
सिर्जित काठै–काठले भरिएको
पसिनाद्वारा लतपताइएका ऐश्वर्यताका
उच्चतम प्रारूपहरू थिए ।

जब – जब यो घर निर्माण भयो ।
म मेरा भाइहरू – कौशल, युद्धवीर, खेलनारायण
तत्कालीन परिवेशमा
रामकुमार, ध्रुव, कृष्ण, भूपाल
छिमेकी हेमराज भट्टराई धेरै छेउ अम्बकको लटरम्म रुख थियो ।
हामी आठै भाइको स्वीकारोक्तिमा
अम्बकको बोटलाई अम्कब विहीन पारेका थियौँ ।
जब–जब हामीलाई भोलिपल्ट लाइन लगाइयो ।
हामी सबैको खुट्टामा हिलो लागेको थियो ।
हामी सबैलाई लठ्ठीले मरमत गरियो ।
ती मरमत हामीलाई महेश्वर बाबैबाट प्रदत्त थियो ।
जीवनको पहिलो र अन्तिम पटक
यसरी हामीले अम्बकका चोट खाएका थियौँ ।
अम्बक हामीद्वारा दारिएकोमा
बाबैका सिर्कनाद्वारा सिँगारिएका थियौँ ।
हामी सबैले माफीनामा भन्दै थियौँ ।
हामीबाट फेरि दोहोरिने छैन ।
हामीले आफूलाई यसबेला
बालापनबाट धेरै टाढा छोडेका छौँ ।
कौशल, युद्धवीर, भूपाल सुब्बालाई गुमाएका छौँ ।
इटहरीको यो अहम् स्नेहमा
हामी आउँछौँ, जान्छौँ
हामीमा भएका स्नेहता सधैँ सधैँ बाँचिरहने छ ।
स्वतन्त्र पत्रकार एवम् प्रेस स्वतन्त्रता सेनानी–२०७४