२०८२ फाल्गुन ६ | Feb 18, 2026

दल ठूलो कि दृष्टिकोण ? मतदाताको असली प्रश्न यही हो ?

BusinessPati बिजनेस पाटी
|
२०८२ माघ २४
|
1.5k views

ललितपुर – नेपालमा फेरि चुनावको मौसम छ । राजनीतिक दलहरू भाषण र नारामा व्यस्त छन्, तर मतदाता निराश छन्। सडक तातिएको छ, तर जनविश्वास चिसिएको छ। यस्तो अवस्थामा सबैभन्दा ठूलो दल को बन्ने हो ? भन्ने प्रश्न उठ्नु स्वाभाविक हो, तर यो प्रश्न अधुरो छ । किनभने नेपालमा ठूलो दलको सत्ताको सम्भावना मात्र होइन, गठबन्धन र सहयोग नभएको खण्डमा सरकार कमजोर हुने इतिहासले देखाएको छ ।

पुराना दल : आकार ठूलो, भरोसा कम

नेपाली कांग्रेस र नेकपा (एमाले) अझै पनि संख्यात्मक रूपमा बलिया छन् । स्रोत, संगठन, पहुँच र अनुभवमा यी दलको तुलनामा अरू कुनै दल तत्काल बलियो देखिँदैन । तर यथार्थ के हो भने यी दुवै दल आफ्नै कारणले जनताबाट टाढिँदै गएका छन् ।

  • कांग्रेस निर्णय गर्न ढिला गर्छ, गुटबन्दी बढाउँछ ।
  • एमाले नेतृत्व पूजामा फस्छ, निर्णय थोप्छ ।

दुवैले सत्ता पाए, अवसर पाए, तर सुशासन दिन सकेनन्—यही आरोप राजनीतिक यथार्थ बनेको छ ।

वाम एकता : नारा धेरै, भरोसा कम

वाम शक्तिहरू फेरि एकताको कुरा गर्दैछन्। चुनावको बेला वाम एकता नेपालमा पुरानो परम्परा हो । तर जनताले बुझिसकेका छन्-
यो एकता सिद्धान्तका लागि होइन, सिटका लागि हो ।
हिजो एकता गरेर आज फुटेका पात्रहरूबाट स्थिर सरकारको अपेक्षा गर्नु विरोधाभास हो। नेतृत्वको अहंकार र पदको लोभ नछुट्दा, वाम एकता चुनावी गणित त हो, राजनीतिक समाधान होइन ।

नयाँ दल : आशा कि आक्रोशको उपज ?

राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीजस्ता नयाँ दलहरू पुराना दलको असफलताबाट जन्मेका हुन्। यी दलहरूले जनताको आक्रोश बोकेका छन्, प्रश्न उठाएका छन्, स्थापित संरचनालाई चुनौती दिएका छन्।
तर आक्रोश मात्र सरकार चलाउन पर्याप्त होइन। सत्ता विरोध मात्रले होइन, नीति, धैर्य र क्षमता ले चल्छ। नयाँ दलहरूले उत्साह जगाएका छन्, तर सरकार चलाउने दक्षता अझै प्रमाणित हुन बाँकी छ।

निष्कर्ष : बहुमतको राजनीति सकिँदैछ

यसपटकको चुनावले संकेत गरेको छ –

  • अब कुनै दल एक्लै निर्णायक शक्ति बन्ने सम्भावना न्यून छ ।
  • कांग्रेस, एमाले वा नयाँ दल कुनै एक ठूलो बन्न सक्छ, तर अधुरो विजय हुनेछ ।
  • सरकार फेरि गठबन्धनमा निर्भर रहनेछ, अस्थिरता दोहोरिने जोखिम उच्च छ ।

मुख्य कुरा: समस्या दलको आकार होइन, राजनीतिक निष्ठाको खडेरी हो ।
मतदाता अब भाषण सुन्न मात्रै होइन, परिणाम खोजिरहेका छन् ।
जुन पार्टीले यो बुझ्दैन, ऊ ठूलो पार्टी त बन्छ—तर इतिहासमा फेरि असफल शासककै सूचीमा उभिनेछ ।

सम्पादकीय – हरि तिमल्सिना

फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया