ललितपुर – सन् २०२४ को विद्रोहले दशकौँसम्म चल्दै आएको स्वेच्छाचारी शासनको अन्त्य गरेपछि बङ्गलादेश राजनीतिक परिवर्तनको चरणमा छ। तर राजनीतिक हल्ला र आन्दोलनसँगै देशले गहिरो आर्थिक सङ्कट पनि भोगिरहेको छ। कपडा उद्योगमा काम गर्ने लाखौँ मजदुरमध्ये धेरैका लागि, जस्तै ३० वर्षीया सबिना खातुनका लागि, फेब्रुअरी १२ मा हुने चुनाव नै फेरि आशा जगाउने एकमात्र आधार बनेको छ ।
शेख हसिनाको सरकार पतन भएको करिब १८ महिनामा, नारायणगञ्जस्थित गार्मेन्ट कारखाना बन्द हुँदा खातुन जस्ता मजदुरहरू बेरोजगार बने। दर्जनौँ कारखाना धाउने प्रयासपछि पनि अहिले रोजगारीका अवसर न्यून छन्। सरकारी तथ्याङ्कअनुसार अगस्ट २०२४ को विद्रोहपछि २४० वटा कारखाना बन्द भएका छन्, जसमध्ये अधिकांश कपडा उद्योगसँग सम्बन्धित छन् । यसले देशको कुल निर्यात आम्दानीको करिब ८० प्रतिशत हिस्सा ओगट्ने प्रमुख क्षेत्रलाई गम्भीर धक्का दिएको छ।
कारखाना बन्द हुँदा ठूलो सङ्ख्यामा कामदार छँटिएका छन् । ट्रेड युनियनका नेताहरूका अनुसार, गार्मेन्ट उद्योगमा निर्भर साना बजार, पसल र सहायक व्यवसायहरू पनि क्रमशः बन्द हुँदै छन्। यसले बेरोजगारी र गरिबी अझ बढाएको छ ।
अन्तरिम सरकारले अर्थतन्त्र सुधारतर्फ काम गरिरहेको दाबी गरे पनि विज्ञहरू चुनौती अझै गहिरो रहेको बताउँछन्। अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषले यस वर्ष आर्थिक वृद्धि ४.७ प्रतिशत हुने अनुमान गरेको छ, तर बेरोजगारी दर ४.६३ प्रतिशत पुगेको छ—अघिल्लो वर्षभन्दा उच्च। निर्यात घट्दो क्रममा छ भने निजी क्षेत्रको लगानी कमजोर देखिन्छ ।
कतिपय बेरोजगार मजदुरहरू अस्थायी साना काम गरेर गुजारा चलाइरहेका छन् । बढ्दो महँगीले दैनिक जीवन झनै कठिन बनाएको उनीहरूको अनुभव छ। “अर्थतन्त्र अघि बढेको जस्तो लाग्दैन, सबै कुरा अड्किएको छ,” एक पूर्व गार्मेन्ट कामदारले बताए ।
एक समय तीव्र आर्थिक वृद्धिका लागि अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा प्रशंसित हसिनाले अहिले गम्भीर आरोप र अदालती मुद्दा सामना गरिरहनुभएको छ । अर्थशास्त्रीहरूका अनुसार नयाँ सरकार आए पनि समस्याको समाधान सजिलै हुने छैन। तर बेरोजगार मजदुर र सर्वसाधारण नागरिक भने चुनावपछि देशको अर्थतन्त्र र रोजगारीको अवस्था सुधारिने आशा गर्दै प्रतीक्षामा छन् ।



















फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया